Snorkelen met zeeschildpadden in de Galápagos

Kort antwoord

Groene zeeschildpadden van de Galápagos kom je op bijna elke snorkeltocht in de archipel tegen en behoren tot de meest betrouwbaar te zien dieren in het water. De enige soort die hier nestelt is de Oost-Pacifische groene schildpad, een aparte ondersoort van de rest van de wereldpopulatie groene zeeschildpadden. De beste plekken om schildpadden te zien tijdens het snorkelen zijn Black Turtle Cove op Santa Cruz, Gardner Bay op Española, Punta Vicente Roca op Isabela, Los Túneles op Isabela en Tagus Cove. Het nestseizoen loopt van december tot juni, met een piek van januari tot maart wanneer de vrouwtjes ’s nachts aan land komen. Een IUCN-herclassificatie in 2025 van de groene zeeschildpad wereldwijd weerspiegelt een herstel van de populatie dankzij decennia aan natuurbescherming.

Snelle feiten: zeeschildpadden in de Galápagos

Gegevens geverifieerd op 7 augustus 2026 bij Galapagos Conservancy, IUCN, Charles Darwin Foundation en NOAA Fisheries.

Waarom zijn ontmoetingen met zeeschildpadden in de Galápagos uniek?

Het Galápagos-marienreservaat biedt de meest consistente snorkelervaring met zeeschildpadden ter wereld, omdat de dieren hier geen geleerde angst voor mensen hebben. Decennia van bescherming binnen een no-take marien reservaat, gecombineerd met de kenmerkende tamheid van de wildlife in de Galápagos, zorgen voor schildpadden die gewoon blijven eten, rusten en zwemmen door schoonmaakstations terwijl snorkelaars een meter boven hen zweven. Op de meeste bestemmingen betekent een ontmoeting met een zeeschildpad dat je een dier ziet vluchten. In de Galápagos betekent het dat je een schildpad ziet grazen op algen met dezelfde onverschilligheid als waarmee het een voorbijzwemmende papegaaivis negeert.

De soort die je hier tegenkomt is de Oost-Pacifische groene zeeschildpad, Chelonia mydas agassizii, een ondersoort die endemisch is voor de oostelijke Stille Oceaan en de enige zeeschildpad die in de Galápagos nestelt. Deze schildpad verschilt fysiek van de Atlantische groene zeeschildpad: groter, donkerder van kleur op het schild (van zwartachtig tot diep olijfgroen) en aangepast aan de koelere, voedselrijke wateren van de Galápagos. Volwassen exemplaren kunnen tot 1,5 meter lang worden en wegen tussen de 110 en 185 kg, wat ze tot een van de grootste groene zeeschildpadden ter wereld maakt.

De kwaliteit van de ontmoetingen in de Galápagos wordt ook bepaald door de dichtheid van de schildpadden in het reservaat. De archipel is een van de belangrijkste nestlocaties voor deze ondersoort in de oostelijke Stille Oceaan. De directie van het Nationaal Park Galápagos telde in het broedseizoen van 2022 alleen al 638 individuen en 400 nesten op slechts twee stranden: Las Bachas op Santa Cruz en Quinta Playa op Isabela. Deze nestpopulatie foerageert en rust het hele jaar door in de wateren rond de eilanden. Tijdens de meeste snorkelsessies op productieve plekken zijn er vaak meerdere schildpadden tegelijk in hetzelfde gezichtsveld, wat echt opvallend is vergeleken met de meeste zeeschildpadbestemmingen wereldwijd.

Een belangrijke mijlpaal in de natuurbescherming in 2025: de IUCN schaalde de groene zeeschildpad wereldwijd terug van Bedreigd naar Niet Bedreigd, na een door NOAA Fisheries ondersteunde evaluatie die aantoonde dat vier van de vijf regionale populaties groene zeeschildpadden in omvang toenamen. In de bijgewerkte gegevens kwamen significante toenames in nestpopulaties zes keer vaker voor dan significante afnames. Dit is een van de meest betekenisvolle herstels in de recente mariene biologie, gedreven door nestbescherming, vermindering van illegale handel en maatregelen tegen bijvangst over verschillende decennia. De populatie in de Galápagos droeg bij aan deze trend door consistente bescherming van neststranden door het nationale park sinds 1959.

We hebben een compleet overzicht van wat je kunt zien en doen op Santa Cruz als je precies wilt weten welke plekken, wildlife-ontmoetingen en ervaringen in de stad de moeite waard zijn tijdens een typische cruise-stop.

Welke zeeschildpadsoort kom je tegen?

De Oost-Pacifische groene zeeschildpad is de enige soort die in de Galápagos nestelt en veruit de meest voorkomende in het water. Karetschildpadden en olijfkleurseeschildpadden duiken af en toe op in de wateren van de Galápagos als niet-nestelende bezoekers, maar deze waarnemingen zijn zeldzaam en onbetrouwbaar. Voor alle praktische planningsdoeleinden is de soort die je tegenkomt tijdens het snorkelen in de Galápagos de groene zeeschildpad. Dit is de soort waar je gids je over informeert voor je het water in gaat, de soort op elke Galápagos-snorkelfoto en de soort die je ziet foerageren op algen bij schoonmaakstations door de hele archipel.

Het ‘groen’ in groene zeeschildpad verwijst niet naar het schild, maar naar de kleur van het vet onder de huid, die ontstaat door hun planteneterdieet van zeegras en algen. De Galápagosondersoort wordt soms de zwarte schildpad genoemd vanwege zijn opvallend donkere schild, dat hem onderscheidt van de meer gebruikelijke olijfbruine kleur van groene zeeschildpadden in andere oceanen. Volwassen Galápagosgroene zeeschildpadden zijn voornamelijk planteneters en grazen op de algen die groeien op rotsen en rifoppervlakken in de hele archipel. Jonge schildpadden eten af en toe kwallen en kleine ongewervelden voordat ze overschakelen op het volwassen planteneterdieet. Het algen grazen is precies waarom rif- en rotsbodem snorkellocaties zo productief zijn voor het spotten van schildpadden: de schildpadden komen hier om te eten en hebben geen haast.

De fysiologie van de groene zeeschildpad maakt de snorkelervaring mogelijk. In rust of tijdens het eten vertraagt de groene zeeschildpad zijn hartslag aanzienlijk, waardoor zuurstof wordt bespaard voor lange duiken. Hartslagen van slechts 1 slag per minuut zijn gemeten bij diep rustende schildpadden. Tijdens gewone voedingsduiken van 4 tot 5 minuten komt de schildpad kort boven water, neemt een paar happen lucht en duikt weer. Snorkelaars die rustig boven een voedende schildpad op een rotsrif hangen, kunnen meerdere complete voedings- en opduikcycli in één sessie observeren. De schildpad komt direct onder of naast de snorkelaar boven water, ademt hoorbaar en keert terug naar de algen zonder schijnbare reactie op de aanwezigheid van mensen. Dit is de kenmerkende Galápagos zeeschildpadontmoeting, en die vindt betrouwbaar plaats op de juiste locaties.

Wanneer is de beste tijd om te snorkelen met zeeschildpadden?

Groene zeeschildpadden zijn het hele jaar door in de wateren van de Galápagos te vinden, dus er is geen slecht seizoen voor een snorkelontmoeting. Toch biedt het warme seizoen van december tot en met mei de beste overlap tussen nestactiviteit op het strand en voedende schildpadden in het water: ’s nachts komen de vrouwtjes aan land om te nestelen op Las Bachas en Quinta Playa, waarna ze overdag terugkeren naar het water om te eten. Als je het nestelen vanaf het strand wilt meemaken, is januari tot en met maart de beste periode. Voor alleen de onderwaterervaring met snorkelen is het koele seizoen van juni tot en met november iets beter: het water is dan helderder en de schildpadden zijn actiever door de koelere, voedingsrijke wateren die algen groei op de riffen stimuleren.

Het nestgedrag zelf is de moeite waard om te begrijpen, ook als je het niet direct ziet. Vrouwelijke groene zeeschildpadden bereiken pas na 20 tot 50 jaar de geslachtsrijpe leeftijd, een van de langste jeugdfases van alle gewervelde dieren. Zodra ze volwassen zijn, keren de vrouwtjes elke 2 tot 3 jaar terug naar het strand waar ze zelf uit het ei zijn gekropen om te nestelen, na een tocht van honderden kilometers over open zee, waarbij ze het aardmagnetisch veld als kompas gebruiken. Op het neststrand kruipt een vrouwtje ’s nachts boven de vloedlijn, graaft met haar achtervinnen een kuil voor haar lichaam en een smallere holte voor de eieren, legt tussen de 50 en 200 eieren, bedekt de holte en keert terug naar zee. Dit kan ze in één nestseizoen meerdere keren doen, met intervallen van ongeveer twee weken tussen de legsels.

Tijdens het paringseizoen, dat in de wateren van de Galápagos piekt van oktober tot en met december, kom je soms parende schildpadden tegen bij ondiepe snorkellocaties. De paring vindt plaats in het water in de buurt van neststranden. Een mannetje nadert een ontvankelijk vrouwtje, begint met een baltsritueel door voorzichtig in haar nek en achtervinnen te bijten, klimt dan op haar schild en grijpt de zijkanten vast met de lange klauwen aan zijn voorvinnen. Parende schildpadden kunnen tot wel 24 uur aan elkaar vastzitten, waarbij het vrouwtje af en toe bovenkomt om adem te halen. Snorkelaars die een parend paar tegenkomen, krijgen meestal de instructie om op afstand te blijven en niet om het paar heen te zwemmen, omdat verstoring tijdens de paring de bevruchting kan onderbreken.

De neststranden op Las Bachas zijn na zonsondergang tijdens het nestseizoen gesloten voor bezoekers, en sommige delen kunnen ook overdag worden afgeschermd als er veel schildpaddenactiviteit is. Je gids licht je voor elke excursie naar Las Bachas in over de huidige beperkingen. Stuur ons hier een bericht en we kunnen je adviseren over de actuele seizoensstatus van strandbeperkingen op belangrijke nestlocaties.

Hoe verloopt een snorkelontmoeting met zeeschildpadden in de praktijk?

In de praktijk betekent snorkelen met zeeschildpadden in de Galápagos dat je boven een dier zweeft dat volledig gericht is op eten of rusten en geen interesse heeft om weg te gaan. Een schildpad die algen graast, werkt methodisch over het rotsoppervlak, bijt en kauwt in een rustig ritme, komt elke vier à vijf minuten drie of vier keer boven om adem te halen en keert terug naar dezelfde plek om te eten. Jij volgt op het wateroppervlak, kijkt naar beneden door het heldere water naar een dier ter grootte van een salontafel dat zijn dag doorbrengt, en de ervaring is stiller en intiemer dan de meeste verhalen over zeeschildpadden doen vermoeden.

Het eerste wat de meeste snorkelaars opvalt, is de omvang. Foto’s bereiden je niet voor op een schildpad van 150 kg die op vijf meter diepte door helder water glijdt. Het tweede is de onhaastheid. Het dier vlucht niet, poseert niet, vertoont geen show. Het is aan het eten. Het toezien hoe het een stuk algen van een rots bijt, terugtrekt, langzaam kauwt en zijwaarts naar het volgende stukje beweegt, is niet spectaculair zoals een ontmoeting met een haai of een zeeleeuwenspirale dat wel is. Het is juist kalmerend, op een manier die moeilijk te beschrijven is, maar die reizigers die het hebben meegemaakt steevast als krachtig ervaren.

Het moment waarop de schildpad bovenkomt, is het detail dat in de meeste reisverhalen ontbreekt. Als een voedende schildpad besluit adem te halen, stijgt deze in een vloeiende boog op vanaf de bodem, breekt precies naast je of net voor je door het wateroppervlak, haalt twee of drie hoorbare teugen adem en daalt weer af zonder naar je te kijken. De ademhaling klinkt als een korte, scherpe uitademing. Het dier is zo dichtbij dat je de textuur van het schild en de patronen op de kop kunt zien. Als je stil genoeg blijft, komt het binnen handbereik boven. Deze nabijheid is het unieke verschil van de Galápagos ten opzichte van zeeschildpadontmoetingen elders ter wereld.

Bij schoonmaakstations voegt de ontmoeting nog een dimensie toe. Kleine visjes, meestal senoritas en kappervissen, hangen bij rotsige uitsteeksels en verzorgen grotere dieren door parasieten en dode huid te verwijderen. Groene zeeschildpadden bezoeken deze stations regelmatig, waar ze in de stroming blijven hangen met uitgestrekte vinnen terwijl de schoonmaakvisjes aan het werk zijn. Een schildpad bij een schoonmaakstation is opvallend stil in vergelijking met een voedende schildpad, soms minutenlang bewegingloos in het water, wat een heel nauw en onhaast kijkje biedt op een dier dat op dat moment volledig opgaat in iets anders dan jij.

Op zoek naar de Galápagos-snorkellocaties waar zeeleeuwen het meest waarschijnlijk recht op je afzwemmen en cirkels om je vinnen trekken? Hier vind je de beste zeeleeuwen-snorkelervaringen tijdens een Galápagos-cruise, zodat je je duiken goed plant.

Wat missen reizigers vaak bij ontmoetingen met zeeschildpadden?

De meest voorkomende misser is niet weten op welke plekken schildpadden te vinden zijn voordat je het water in gaat, waardoor de ontmoeting als toeval wordt gezien in plaats van een gepland resultaat. De tweede misser is achtervolgen in plaats van volgen: snorkelaars die een schildpad van achteren achtervolgen, zorgen ervoor dat deze versnelt, terwijl wie opzij of iets boven blijft, langere en rustigere ontmoetingen meemaakt. De derde misser is niet letten op het gedrag bij schoonmaakstations, wat de langste en meest nabije observaties oplevert. De vierde is niet begrijpen dat de schildpad die naast je bovenkomt om adem te halen geen toevalstreffer is, maar het gevolg van de volledige onverschilligheid van het dier voor jouw aanwezigheid.

Van achteren naderen. Een schildpad die een snorkelaar van achteren in zijn gezichtsveld ziet naderen, zal versnellen om weg te komen. Dezelfde schildpad die van opzij of van boven benadert wordt, waar hij de snorkelaar kan zien zonder de nadering als achtervolging te interpreteren, blijft gewoon eten of rusten. Blijf iets aan de zijkant en boven, pas je tempo aan dat van de schildpad aan en stop als hij stopt. De ontmoeting wordt dan een gezellige, parallelle activiteit in plaats van een achtervolging. Je gids bespreekt dit tijdens de briefing. Let hier goed op, want het verschil tussen een ontmoeting van 30 seconden en een van 10 minuten zit vaak alleen in de hoek van waaruit je nadert.

De schoonmaakstations missen. De meeste gidsen wijzen schoonmaakstations aan op plekken waar ze betrouwbaar actief zijn. Doet jouw gids dat niet, vraag dan specifiek. Een schildpad bij een schoonmaakstation biedt een kwalitatief andere ontmoeting dan een etende schildpad: volledig stil, op korte afstand, voor langere tijd, met als extra de mogelijkheid om de schoonmaakvisjes aan het werk te zien. De uitgestrekte vinhouding en het roerloze zweven van de schildpad zijn de kenmerken. Zie je een schildpad die ogenschijnlijk bevroren in de waterkolom hangt bij een rotsige uitstulping met kleine visjes in de buurt, blijf dan boven de schildpad zweven en wacht. Dit is de meest langdurige ontmoeting op korte afstand die de Galápagos te bieden heeft.

De schaal van wat je ziet niet begrijpen. De groene zeeschildpad bestaat al ongeveer 110 miljoen jaar grotendeels onveranderd. Het dier dat beneden je algen eet, heeft een afstamming die ouder is dan de meeste landzoogdieren die nu leven, heeft de uitstervingsgolf overleefd die de niet-vliegende dinosauriërs fataal werd, en heeft de Stille Oceaan overgestoken om dit rif te bereiken met behulp van een magnetisch navigatiesysteem dat we nog steeds niet volledig begrijpen. Een goede gids plaatst dit in context. Doet jouw gids dat niet, vraag dan hoe oud de soort is. Het antwoord verandert de hele kijk op de ontmoeting. Neem hier contact op om een cruise te vinden met gidsen die dit niveau van natuurhistorische diepgang bieden.

Wat reizigers melden: kwaliteit van schildpadontmoetingen per locatie

Gebaseerd op feedback verzameld via mytrip2ecuador.com, ons YouTube-publiek en Olegs directe interviews met reizigers tijdens drie persoonlijke bezoeken aan de Galápagos:

Bescherming van zeeschildpadden: nestelen, bedreigingen en wat jouw bezoek ondersteunt

De herclassificatie van de groene zeeschildpad door de IUCN in 2025 van Bedreigd naar Niet Bedreigd is een echt succesverhaal op het gebied van natuurbescherming, mogelijk gemaakt door decennia van nestbescherming, vermindering van illegale handel en maatregelen tegen bijvangst in meerdere oceanische regio’s. In de Galápagos specifiek hebben de strandcontroles van het nationale park op Las Bachas en Quinta Playa, gecombineerd met het no-take mariene reservaat dat de voedselhabitat beschermt, de lokale nestpopulatie op een stabiel en gemonitord niveau gehouden. Actuele bedreigingen zijn onder meer bijvangst in visserijen buiten het reservaat, het inslikken van plastic, klimaatgedreven veranderingen in de zandtemperatuur die de geslachtsverhouding van de jongen beïnvloeden, en zeespiegelstijging die de neststranden aantast.

Het schildpadmonitoringsprogramma van de directie van het Galápagos Nationaal Park, gesteund door de Galápagos Conservancy, voert nachtelijke strandpatrouilles uit op de belangrijkste nestlocaties van december tot en met juni. Onderzoekers voorzien individuele vrouwtjes van vin- en pit-tags, meten de schildafmetingen, registreren de grootte van de legsels en volgen het uitkomstsucce. Deze dataset van meerdere decennia levert de populatiedynamiekgegevens die de basis vormen voor beheerbeslissingen. Het monitorseizoen van 2022 documenteerde 638 individuele vrouwtjes en 400 nesten op slechts twee stranden. De lange tijdreeks stelt onderzoekers in staat om klimaatgedreven schommelingen te onderscheiden van structurele populatietrends.

De bevinding over de zandtemperatuur uit klimaatonderzoek is een van de minder voor de hand liggende natuurbeschermingszorgen voor zeeschildpadden. Zeeschildpadembryo’s zijn temperatuurgevoelig tijdens de broedperiode: warmere zandproduceert meer vrouwelijke jongen, koeler zand meer mannetjes. Naarmate de wereldwijde temperaturen stijgen en het zand op neststranden opwarmt, verschuift de geslachtsverhouding van de jongen naar steeds meer vrouwtjes in veel populaties, ook in de Galápagos. Op de lange termijn vermindert een extreem scheve geslachtsverhouding de effectieve voortplantingspopulatie, zelfs als de absolute aantallen stabiel blijven. Onderzoekers die de nestpopulaties in de Galápagos monitoren, volgen de incubatietemperaturen en geslachtsverhoudingen van de jongen als onderdeel van de langetermijndataset.

Bijvangst in ambachtelijke en industriële vissersvloten die buiten het Galápagos Marine Reserve opereren, blijft de grootste bedreiging voor volwassen Galápagos-groene zeeschildpadden. Volwassen vrouwtjes leggen lange afstanden af tussen de Galápagos en de voedselgronden aan de kust van het vasteland in de oostelijke Stille Oceaan, waarbij ze wateren doorkruisen waar longline- en kieuwnetvisserijen actief zijn zonder de bescherming van het mariene reservaat. Gegevens van satellietzenders van het Galápagos Whale Shark Project en onderzoekers van de CDF hebben deze migratieroutes in kaart gebracht en dragen bij aan pleidooien voor uitgebreidere bescherming langs deze routes. Het inslikken van plastic is een secundaire zorg: schildpadden verwarren plastic zakjes en folie met kwallen, die jonge schildpadden als onderdeel van hun dieet voor de volwassenheid eten, met dodelijke gevolgen bij een aanzienlijke plasticbelasting.

Jouw entreegeld voor het park en de vergunde status van je cruiseoperator dragen beide bij aan de natuurbeschermingsinfrastructuur die deze dieren beschermt. Het entreegeld van $200 voor het Galápagos Nationaal Park, verplicht voor alle bezoekers sinds augustus 2024, financiert de monitoringsprogramma’s, de strandpatrouilles tijdens het nestseizoen en de handhavingsmiddelen die het mariene reservaat functioneel houden. Door te kiezen voor een vergunde operator die de regels voor het benaderen van wildlife handhaaft, geen aanraking van zeedieren toestaat en natuurkundige gidsen inzet die de regels kennen, blijven de schildpadden hun natuurlijke gedrag behouden bij duizenden bezoekersinteracties per jaar. Neem hier contact op om de juiste cruise te vinden voor jouw schildpadprioriteiten.

Snorkelen met walvishaaien in de Galápagos is een van de meest buitengewone onderwaterervaringen ter wereld, maar timing en locatie zijn allesbepalend. Hier vind je een gids over wanneer en waar je met walvishaaien kunt snorkelen in de Galápagos, zodat je het goed plant.

Veelgestelde vragen

Is het veilig om te snorkelen met zeeschildpadden in de Galápagos?

Ja. Groene zeeschildpadden zijn herbivoren en tonen geen interesse in interactie met mensen of verdedigend gedrag tegenover snorkelaars. De enige praktische veiligheidsoverweging is dat je de route van een schildpad naar het wateroppervlak niet blokkeert, want alle schildpadden moeten ademhalen en een gestreste schildpad die niet kan opduiken, kan verdrinken. Blijf boven of naast de schildpad, nooit eronder op een manier die zijn opstijging belemmert, en de ontmoeting is volledig veilig. De regels van het Galápagos Nationaal Park verbieden het aanraken of achtervolgen van schildpadden. Je natuurkundige gids handhaaft deze regels voor en tijdens elke snorkelsessie.

Kun je schildpadden ’s nachts zien nestelen in de Galápagos?

Toegang tot neststranden is ’s avonds beperkt tijdens het nestseizoen van december tot en met juni. Het Galápagos Nationaal Park sluit Las Bachas en andere neststranden voor avondbezoek specifiek om nestelende vrouwtjes te beschermen tegen verstoring, wat ertoe kan leiden dat vrouwtjes nestpogingen afbreken en zonder eieren te leggen terugkeren naar zee. Sommige gespecialiseerde natuurkundige cruises organiseren begeleide vroege ochtendbezoeken aan neststranden tijdens het seizoen, waar pas uitgekomen schildpadjes zonder verstoring kunnen worden waargenomen. Vraag bij elke operator na of hun route begeleide bezoeken aan neststranden omvat als dit een specifieke interesse is.

Wat is de beste maand om zeeschildpadden te zien in de Galápagos?

Groene schildpadden zijn het hele jaar door in het water, dus er is geen slechte maand voor een snorkelontmoeting. Voor de combinatie van schildpadden in het water plus nestactiviteit op het strand is januari tot en met maart het hoogseizoen. Voor de beste zichtbaarheid onder water en de meest actieve voedingsgedragingen biedt juni tot en met november in het koele seizoen het helderste water en de rijkste algengroei op het rif. Voor het paargedrag dat in het water kan worden waargenomen, is oktober tot en met december de piekperiode.

Moet je een sterke zwemmer zijn om met schildpadden te snorkelen in de Galápagos?

Dat hangt af van de locatie. Black Turtle Cove is een panga-tocht in rustig, ondiep water waar zwemmen niet nodig is. Gardner Bay en Los Túneles zijn geschikt voor recreatieve tot gemiddelde zwemmers. Punta Vicente Roca heeft koud water en af en toe stroming, wat vereist dat je comfortabel kunt zwemmen en een goed duikpak draagt. Je gids geeft je voor het betreden van het water een briefing over de specifieke omstandigheden van elke locatie. De meeste cruises bieden meerdere snorkellocaties langs de route, met verschillende moeilijkheidsgraden, zodat elke passagier aan ten minste een aantal sessies kan deelnemen, ongeacht zwemniveau.

Vind de beste snorkelroute voor zeeschildpadden

Het verschil tussen een goede en een uitzonderlijke snorkelervaring met zeeschildpadden zit in de keuze van de locatie, de kwaliteit van de gids en het tijdstip binnen het seizoen. Wij weten welke huidige cruise-routes Black Turtle Cove, Punta Vicente Roca, Gardner Bay en Los Túneles als bevestigde snorkelstops omvatten, en welke operators gidsen hebben met voldoende kennis van de natuurlijke geschiedenis om deze ontmoetingen betekenisvol te maken. Een gratis offerte van Cruises To Galapagos Islands kost niets en bevat een echte route-aanbeveling, niet alleen een lijst met eilanden. Vertel ons je zwemniveau, je seizoen en wat voor jou het belangrijkst is, dan maken wij de juiste aanbeveling.

Geschreven door Oleg Galeev
Reiziger op Galápagos-cruises (3 reizen, 2 cruises) · Oprichter, Cruises To Galapagos Islands
Oleg heeft bijna elk beschikbaar Galápagos-cruiseschip persoonlijk bezocht en duizenden reizigers geïnterviewd om de meest eerstehands kennisbank over cruises op te bouwen. Hij runt ook de Ecuador-reisblog mytrip2ecuador.com en het YouTube-kanaal My Trip to Somewhere.
Cruises To Galapagos Islands heeft 4,9 sterren op Google en TripAdvisor.
Alle prijzen en regels in dit artikel zijn geverifieerd aan de hand van officiële bronnen van het Galápagos National Park en de Ecuadoraanse overheid op de publicatiedatum.